امکان زندگی جاودانه با هوش مصنوعی

زندگی جاودانه  که تاکنون آرزوی بسیاری از افراد بوده است از این پس با استفاده از علم هوش مصنوعی و مهندسی ژنتیک امکان پذیر خواهد بود.

به گزارش تکراتو، از طریق علم هوش مصنوعی تاکنون انجام اقدامات مهمی امکان پذیر بوده است. یکی از این موارد زندگی جاودانه است. براساس اطلاعات به دست آمده در این مورد تا سال ۲۰۵۰ انسان‌ها قادر خواهند بود با استفاده از هوش مصنوعی و مهندسی ژنتیک، به زندگی جاودانه دست یابند، چیزی که تا امروز برای همه افراد تنها یک آرزوی دست نیافتنی بوده است.

زندگی جاودانه با هوش مصنوعی و مهندسی ژنتیک

یک آینده‌پژوه برجسته در مورد زندگی جاودانه  از طریق هوش مصنوعی تحقیقاتی را انجام داده است. براساس نتایج این تحقیقات، وی ادعا دارد که انسان‌هایی که پس از سال ۱۹۷۰ متولد شده‌اند، زندگی طولانی‌تری خواهند داشت و بنابراین دوران پیری، دیرتر به سراغ آنها خواهد آمد.

وی در مورد زندگی جاودانه پیش بینی‌هایی انجام داده است. براساس گفته‌های وی، ممکن است انسان‌ها قبل از سال ۲۰۵۰، بتوانند بیشتر از محدودیت‌های که بدن فیزیکی انسان ایجاد می‌کند، زندگی کنند. به گفته وی می‌توان با کاهش یا وارونه کردن روند پیری سلول‌ها، از مهندسی ژنتیک برای افزایش امید به زندگی بدن استفاده کرد.

وی اعتقاد دارد که پیشرفت در علم هوش مصنوعی تا جایی خواهد بود که بدن‌هایی با سیستم اندروید برای انسان‌ها ابداع خواهد شد. به گفته وی امکان زندگی در این بدن‌ها پس از توقف عملکرد قالب گوشت و خون‌ امکان پذیر خواهد بود. حتی ممکن است دنیاهای واقعیت مجازی برای افراد ایجاد شوند که بتوان هنگام از بین رفتن بدن‌ آنها، هوشیاری‌ آنها بارگذاری شود.

 

ادعای لان پیرسون در مورد زندگی جاودانه در آینده

دکتر لان پیرسون  (Ian Pearson)، مهندس و مخترع انگلیسی است که درباره آینده زندگی روزانه مردم سخن گفته است. پیرسون در مورد زندگی جاودانه اعلام کرده است که افراد بسیاری به زندگی جاودان علاقه دارند، این علاقه همیشه در بین انسان‌ها مختلف وجود داشته است اما تفاوتی که باید در اینجا به ان اشاره کرد این است که در دنیای امروز فناوری به سرعت در حال پیشرفت و بهبود است و بسیاری از افراد باور دارند که می‌توانند موفق به داشتن زندگی جاودان شوند.

به گفته دکتر پیرسون، راه‌های امیدوارکننده‌ زیادی وجود دارد که از طریق آنها فرار از مرگ امکان پذیر است. به گفته وی بازسازی یا ساخت قسمت‌های جدید بدن، با استفاده از مهندسی ژنتیک این امر را ممکن کرده است. وی تاکید دارد که این بافت‌ها و اندام‌های پرورش‌یافته که در آزمایشگاه ساخته می‌شوند، در پیوند اعضا کاربرد دارند و برای استفاده از ان اعضا لازم نیست حتما انسان‌های اهداءکننده عضو پیدا کرد و در این حالت مشکل عدم پذیرش عضو هم کاهش خواهد یافت.

جاودانگی در سنین جوانی

دکتر پیرسون در ادامه توضیحات خود در مورد زندگی جاودانه توضیح داد که هیچ کس نمی‌خواهد در سن ۹۵ سالگی جاودانه شود اما اگر قرار باشد بدن انسان به سن ۲۹ یا ۳۰ سالگی بازگردد، شرایط تغییر خواهد کرد و مطمئنا بسیاری از افراد مایل خواهند بود جاودانه شوند.

نمایشگاهی در محل اجلاس سران جهان در دوبی، آواتار زیست‌سنجشی هوش هیبریدی (HIBA) را به نمایش گذاشت. HIBA، نتیجه بررسی‌های مختلفی است که نشان داده است که انسان‌ها می‌توانند با کمک هوشیاری مصنوعی جمعی به هم متصل شوند و در ارتباط باشند. بنابراین وجود این شبکه بین‌المللی، برای انسان‎‌ها این امکان را فراهم می‌کند که بتوانند پیش از سال ۲۰۵۰، تنها با استفاده از افکار خود، گفتار و ارتباط را نیز انجام دهند.

اما دکتر پیرسون این ایده را گسترش داده و ادعا دارد که در سال ۲۰۵۰، نه تنها امکان اتصال به یک سیستم رایانه‌ای وجود دارد، بلکه امکان زندگی درون یک کالبد اندروید نیز فراهم است. براساس ادعای وی هوشیاری انسان در سرورهای آنلاین بارگذاری می‌شود و انسان‌ها قادر خواهند بود از هر بدن اندرویدی برای سکونت در جهان واقعی استفاده کنند. پیرسون در ادامه تاکید کرد که افرادی که امروز زنده هستند و تا سال ۲۰۵۰ نیز زنده بمانند، ممکن است هرگز با مرگ روبه‌رو نشوند.